
- Danuta Woolona
Jak ubrać się w góry? Odzież merino na trekking
- Danuta Woolona
Pogoda w górach może zmienić się znacznie szybciej niż na nizinach. Słońce, silny wiatr, opady i wyraźny spadek temperatury potrafią wystąpić podczas jednej wędrówki. Dlatego odpowiedź na pytanie „jak ubrać się w góry?” nie polega na wyborze jednej grubej kurtki. Najlepiej sprawdza się przemyślany system warstw, który można na bieżąco dopasowywać do wysiłku i warunków.
Wełna merino jest szczególnie przydatna jako warstwa noszona blisko skóry. Pomaga zarządzać wilgocią, jest oddychająca, ogranicza powstawanie nieprzyjemnych zapachów i zapewnia komfort w szerokim zakresie temperatur. Nie zastępuje jednak technicznej kurtki chroniącej przed intensywnym deszczem lub silnym wiatrem.
Podczas podejścia organizm produkuje dużo ciepła i wilgoci. Na postoju intensywność wysiłku spada, a mokra odzież może szybko stać się nieprzyjemnie chłodna. Dobrze dobrana warstwa bazowa powinna więc wspierać odprowadzanie pary wodnej i nie powodować szybkiego przegrzewania.
Wełna merino sprawdza się podczas trekkingu ze względu na:
Nie oznacza to, że merino zawsze pozostanie całkowicie suche. Podczas intensywnego marszu każda warstwa może nasiąknąć wilgocią. Kluczowe znaczenie mają gramatura, dopasowanie ubrania, tempo marszu i możliwość wentylowania kolejnych warstw.
Więcej informacji znajdziesz w naszym przewodniku opisującym właściwości i zalety wełny merino.
Najbardziej uniwersalnym rozwiązaniem w górach jest ubiór warstwowy. Poszczególne warstwy pełnią odmienne funkcje, dlatego nie muszą być wykonane z tego samego materiału.
Pierwsza warstwa ma bezpośredni kontakt ze skórą. Powinna być wygodna, dopasowana, ale nie uciskająca, oraz pozwalać na swobodne poruszanie się.
W zależności od pogody może to być:
Na dynamiczne podejścia lepiej wybierać lżejszą warstwę niż zbyt grubą koszulkę. Przegrzanie i intensywne pocenie mogą prowadzić do dyskomfortu, szczególnie po zatrzymaniu się.
Druga warstwa odpowiada przede wszystkim za izolację. Może nią być bluza, sweter merino, lekki polar albo inna techniczna warstwa ocieplająca.
Jej grubość zależy od:
W ciepły dzień warstwa ocieplająca może przez większość trasy pozostawać w plecaku. Warto jednak mieć ją przy sobie na wypadek załamania pogody lub dłuższego postoju.
Warstwa zewnętrzna powinna chronić przed deszczem, mokrym śniegiem i silnym wiatrem. W trudniejszych warunkach tę funkcję najlepiej spełnia odpowiednio dobrana kurtka membranowa lub techniczny softshell.
Sama dzianina merino nie jest automatycznie wodoodporna ani całkowicie wiatroszczelna. Kurtkę z dodatkiem wełny można wykorzystywać zgodnie z parametrami konkretnego produktu, ale nie należy traktować jej jako zamiennika przeciwdeszczowej warstwy technicznej, jeśli producent nie deklaruje takiej ochrony.
Gramatura informuje, ile waży metr kwadratowy materiału. Zazwyczaj im jest wyższa, tym dzianina jest grubsza i cieplejsza. Nie stanowi jednak gwarancji komfortu w konkretnej temperaturze.
| Gramatura orientacyjna | Najczęstsze zastosowanie |
|---|---|
| 130–170 g/m² | Lato, ciepła pogoda, intensywny wysiłek |
| 180–210 g/m² | Uniwersalna warstwa bazowa, wiosna i jesień |
| 220–260 g/m² | Chłodniejsze dni, zima, warstwa bazowa lub lekka warstwa pośrednia |
| Powyżej 260 g/m² | Warstwa ocieplająca i spokojniejsze aktywności w niskiej temperaturze |
Dobierając gramaturę, trzeba uwzględnić nie tylko temperaturę, ale również wiatr, wilgotność, intensywność wysiłku i własne odczuwanie chłodu.
Podczas letniego trekkingu najlepiej zacząć od lekkiej koszulki merino. W zależności od ekspozycji na słońce można wybrać krótki albo długi rękaw.
Przykładowy letni zestaw:
Nawet przy dobrej prognozie warto zabrać dodatkową warstwę oraz kurtkę przeciwdeszczową. Odzież nie zastępuje ochrony przeciwsłonecznej, regularnego picia wody ani właściwego planowania trasy.
W okresach przejściowych różnice temperatur mogą być duże. Rano i na grani może być chłodno, podczas gdy intensywne podejście w słońcu szybko prowadzi do przegrzania.
Praktyczny zestaw obejmuje:
Warstwy warto zdejmować jeszcze przed intensywnym poceniem, a zakładać ponownie przed postojem. Więcej sezonowych wskazówek znajduje się w poradniku jak nosić wełnę merino jesienią.
Zimą warstwa bazowa z merino może być uzupełniona cieplejszą warstwą pośrednią, dodatkową izolacją oraz kurtką chroniącą przed wiatrem i śniegiem.
Przykładowy system zimowy:
Do plecaka warto włożyć zapasową suchą warstwę bazową. Zimowa turystyka górska może również wymagać dodatkowego wyposażenia, umiejętności oraz znajomości zagrożenia lawinowego. Sam odpowiedni ubiór nie zapewnia bezpieczeństwa.
Podczas cieplejszej pogody najczęściej wystarczą lekkie spodnie trekkingowe. W chłodnych warunkach można założyć pod nie legginsy lub kalesony merino.
Spodnie przeznaczone do wędrówek nie muszą być wykonane w całości z wełny. Domieszki włókien technicznych mogą zwiększać odporność na przetarcia i elastyczność materiału. Jest to szczególnie ważne w miejscach narażonych na kontakt ze skałami, plecakiem lub uprzężą.
Skarpety powinny być dopasowane do temperatury, rodzaju butów i długości trasy. Zbyt grube skarpety w ciasnych butach mogą zwiększać ucisk zamiast poprawiać komfort.
W skarpetach trekkingowych dodatek włókien syntetycznych może wzmacniać pięty i palce, poprawiać elastyczność oraz trwałość. Dlatego mieszanka merino nie jest w tym przypadku wadą – często stanowi praktyczne rozwiązanie na długie wędrówki.
Jeśli od pierwszych minut marszu jest bardzo ciepło, podczas podejścia prawdopodobnie szybko pojawi się przegrzanie. W chłodny dzień dobrze jest rozpoczynać marsz z lekkim uczuciem chłodu.
Merino wspiera komfort termiczny i zarządzanie wilgocią, ale zwykła koszulka lub bluza merino nie zastępuje technicznej kurtki przeciwdeszczowej.
Temperatura odczuwalna zmienia się pod wpływem wiatru, opadów, wysokości oraz tempa marszu. Sztywny podział typu „powyżej 15°C” nie wystarcza do bezpiecznego planowania stroju.
Pogoda może zmienić się szybciej, niż zakłada prognoza. Dodatkowa warstwa ocieplająca i ochrona przeciwdeszczowa powinny znaleźć się w plecaku także latem.
Przed rozpoczęciem wędrówki należy sprawdzić:
W telefonie można zainstalować aplikację Ratunek rekomendowaną przez GOPR. Numery alarmowe w górach to 985 oraz 601 100 300. W razie zagrożenia życia działa również numer 112. Aktualne komunikaty warto sprawdzać bezpośrednio na stronie GOPR.
Tak. Odporność na powstawanie nieprzyjemnych zapachów sprawia, że dobrze dobraną koszulkę merino można wykorzystywać dłużej niż podczas jednej aktywności. Po zakończeniu marszu warto ją przewietrzyć i pozostawić do wyschnięcia.
Na dłuższą wyprawę nadal należy zabrać zapasową warstwę bazową, szczególnie w chłodnych lub wilgotnych warunkach.
Najlepszy ubiór na wędrówkę górską to system, który można łatwo dopasować do pogody i intensywności wysiłku. Merino szczególnie dobrze sprawdza się jako oddychająca warstwa bazowa oraz wygodna warstwa ocieplająca. Ochronę przed intensywnym deszczem i wiatrem należy powierzyć odpowiedniej odzieży technicznej.
Jeżeli chcesz zobaczyć, jak koszulka merino zachowuje się w praktyce, przeczytaj również test damskiej koszulki merino podczas wędrówki w Tatrach.
Tak. Latem najlepiej sprawdzają się lekkie koszulki merino, szczególnie podczas intensywnego wysiłku i kilkudniowych wyjazdów. Do plecaka nadal należy zabrać warstwę ocieplającą i kurtkę przeciwdeszczową.
Na lato i intensywny wysiłek często wybiera się około 130–170 g/m². Gramatury 180–210 g/m² są bardziej uniwersalne, a 220–260 g/m² lepiej sprawdzają się w chłodnych warunkach. Są to wartości orientacyjne, a nie sztywne zakresy temperatur.
Nie każda. Sama zawartość merino nie oznacza wodoodporności. Ochrona zależy od konstrukcji produktu, membrany, impregnacji i parametrów podanych przez producenta.
W warstwie bazowej 100% wełna merino zapewnia naturalne właściwości włókna. W skarpetach, spodniach i odzieży narażonej na przetarcia mieszanki mogą oferować większą trwałość i elastyczność.
Tak, szczególnie zimą, podczas długiej trasy lub przy niepewnej pogodzie. Sucha warstwa bazowa może wyraźnie poprawić komfort podczas postoju albo po intensywnym podejściu.
Podczas biegania lub szybkiej wędrówki wiele osób ogranicza zawartość plecaka, ponieważ nie chce nieść dodatkowego ciężaru. W górach nawet przy dobrej prognozie warunki mogą jednak zmienić się nagle: temperatura spada, pojawia się wiatr lub deszcz, zapada zmrok, a planowany powrót staje się niemożliwy.
Szczególnie zapadła mi w pamięć historia opowiedziana przez członków jednej z ekip ratownictwa górskiego. Mężczyzna wybrał się samotnie pobiegać w górach. Miał na sobie tylko lekką odzież, ponieważ zakładał szybki powrót. Pogoda niespodziewanie się pogorszyła, zrobiło się ciemno, a on nie mógł odnaleźć drogi powrotnej. W miejscu, w którym się znalazł, nie było zasięgu. Zanim ratownicy do niego dotarli, doszło do tragedii.
Nie możemy wiedzieć, czy dodatkowa warstwa zmieniłaby wynik konkretnego zdarzenia. Ta historia pokazuje jednak, dlaczego nawet na krótki trening warto zabrać lekkie ubranie ocieplające, ochronę przed wiatrem i deszczem oraz naładowany telefon.
Dobrym rozwiązaniem jest system dwóch warstw z merino: cienka koszulka noszona przy skórze pomaga zarządzać wilgocią i utrzymać komfort termiczny, natomiast grubsza bluza tworzy dodatkową warstwę izolacji. Przykładem może być Maestro – męska bluza z kapturem wykonana ze 100% wełny merino o gramaturze 230 g/m². Jest łatwa do spakowania, dlatego można zabrać ją jako warstwę awaryjną i założyć podczas postoju, spadku temperatury albo oczekiwania na pomoc.
Dwie warstwy merino mogą ograniczyć utratę ciepła, ale nie zastępują technicznej kurtki chroniącej przed silnym wiatrem, deszczem lub śniegiem. W górach najlepiej mieć przy sobie kompletny zestaw: warstwę bazową, lekką warstwę ocieplającą oraz odpowiednią ochronę zewnętrzną.
Share:
Koszulka damska merino w Tatrach – test na szlaku
Wełna merino na zimę – 5 najważniejszych zalet